LED برای محدود کردن جریان به یک مقاومت سری نیاز دارد؛ بدون آن در یک لحظه می‌سوزد. ولتاژ تغذیه، رنگ LED و جریان دلخواه را انتخاب کنید تا ماشینحساب مقدار مقاومت، نزدیک‌ترین مقدار استاندارد بازار و توان لازم را بدهد.
برای چند LED سری هم کار میکند، مثل رشته‌های تابلو ال ای دی 12 ولتی، و نوارهای رنگی مقاومت را هم نشان میدهد تا آن را در جعبه قطعات پیدا کنید.
روش استفاده
- ولتاژ تغذیه را انتخاب کنید: 3.3 V یا 5 V برای بردهایی مثل Arduino و ESP32، 12 V برای ماشین، تابلو ال ای دی و نوار LED، یا عدد خودتان را بنویسید.
- رنگ LED را انتخاب کنید تا ولتاژ معمولش تنظیم شود. اگر دیتاشیت دارید، عدد دقیق را بنویسید.
- جریان را انتخاب کنید. 20 mA حداکثر معمول LEDهای 5 میلی‌متری است؛ برای چراغ نشانگر 5 تا 10 mA کافی است و عمر LED را بیشتر میکند.
- از مقدار استاندارد پیشنهادی استفاده کنید. این مقدار به بالا گرد می‌شود تا جریان از عددی که انتخاب کردهاید بیشتر نشود.
فرمول
R = (ولتاژ تغذیه − ولتاژ LED × تعداد LED) ÷ جریان. برای یک LED قرمز (2 V) با 20 mA روی 5 V: (5 − 2) ÷ 0.020 = 150 Ω. مقاومت (5 − 2) × 0.020 = 0.06 W تلف میکند، پس یک مقاومت معمولی 1/4 W کاملاً کافی است.
چند LED
در اتصال سری، ولتاژ LEDها جمع می‌شود و یک مقاومت برای کل رشته کافی است، به شرطی که ولتاژ تغذیه از مجموع بیشتر باشد. در اتصال موازی، برای هر LED یک مقاومت جدا بگذارید: LEDها هیچ‌وقت جریان را مساوی تقسیم نمی‌کنند و LEDی که ولتاژ کمتری دارد بیشتر جریان را می‌کشد.
ولتاژ معمول LEDها
قرمز حدود 2.0 V، نارنجی و زرد 2.1 V، سبز معمولی 2.2 V؛ آبی، سفید و سبز پررنگ 3.0 تا 3.4 V؛ مادون قرمز 1.2 تا 1.5 V؛ فرابنفش حدود 3.4 V. این اعداد بین سازنده‌ها فرق میکند، پس حرف آخر را دیتاشیت می‌زند.