روی خازن‌های عدسی (سرامیکی) و پلی‌استر (فیلمی) به جای مقدار، یک کد کوتاه می‌نویسند. آن را اینجا وارد کنید، مثل 104، 473J یا 4n7، تا ظرفیت را به پیکوفاراد، نانوفاراد و میکروفاراد ببینید؛ اگر حرفی هم باشد، تلرانس هم نشان داده می‌شود.
یا مقداری بنویسید (100n، 0.1 µF، 4.7 nF) تا ببینید موقع خرید یا تعویض قطعه دنبال چه کدی بگردید.
روش استفاده
- کد را همان‌طور که چاپ شده بنویسید. حرف بعد از عدد (J، K، M…) تلرانس است؛ عددی که بعد از آن یا در خط دوم آمده، مثل 100 در 104J100 یا 1kV، معمولاً ولتاژ کاری است.
- مقدار را در هر سه واحد ببینید: 100 nF و 0.1 µF یک خازن‌اند.
- برای پیدا کردن کد یک مقدار، آن را در کادر دوم بنویسید و واحد را انتخاب کنید.
- موقع تعویض خازن، ظرفیت را همان نگه دارید و ولتاژ کاری برابر یا بالاتر بگیرید.
کد 3 رقمی چطور خوانده می‌شود
دو رقم اول مقدار و رقم سوم تعداد صفرهاست و واحد همیشه پیکوفاراد است. 104 یعنی 10 و چهار صفر: 100,000 pF، یعنی 100 nF یا 0.1 µF. 222 برابر 2,200 pF یا 2.2 nF است. اگر رقم سوم 8 یا 9 باشد، در 0.01 یا 0.1 ضرب می‌شود: 479 برابر 4.7 pF است.
کدهای حرفی و تلرانس
کدهایی مثل 4n7، n47 یا 2u2 حرف واحد را جای ممیز می‌گذارند: 4.7 nF، 0.47 nF و 2.2 µF. حروف تلرانس: F ±1%، G ±2%، J ±5%، K ±10%، M ±20% و Z +80%/−20%. زیر 10 pF، حروف B، C و D یعنی ±0.1، ±0.25 و ±0.5 pF.
خازن‌های الکترولیتی
خازن‌های الکترولیتی آن‌قدر بزرگ‌اند که مقدار را مستقیم رویشان می‌نویسند، مثل 100 µF 25 V. نواری که علامت منفی دارد پایه منفی را نشان می‌دهد: خازن الکترولیتی اگر برعکس بسته شود ممکن است باد کند یا بترکد.